توهم شادابی ایرانیان قبل از اسلام

کلیدواژه: ایران باستان


0 نظر


مصطفی عباسی هرازی

د, 01/14/1396 - 20:04

توهم شادابی ایرانیان قبل از اسلام

جشن از واژه یسن به معنای پرستش و عبادت و مراسم اوستاخوانی است
برخی می‌پندارند ایرانیان پیش از اسلام همواره در جشن و پایکوبی و شادی و سرور بودند و پس از ورود اسلام به ایران، شادی را از میان مردم برد و غم و اندوه را در درون مردم وارد ساخت. این توهمی بیش نیست چراکه نمی‌دانند واژه جشن در لغت ایران باستان، به معنای سرور و پایکوبی نیست بلکه واژه جشن از واژه «یسن ، یسنا» برگرفته شده و به معنای پرستش و عبادت و مراسم دعاخوانی و اوستا خوانی است. ایران‌پژوه ابراهیم پورداود در جلد یکم کتاب یسنا نوشته‌اند: «لغت جشن نیز در فارسی از لغت یسن اوستائی به یادگار مانده است، چون اصلاً تمام اعیاد دینی بوده مانند عید فروردگان و عید مهرگان و در این اوقات به‌خصوصه، به ستایش و پرستش و مراسم دینی می‌پرداختند یا به عبارت دیگر "یزشنه" می‌کردند از این جهت روزهای متبرک را جشن خوانده‌اند.[1] ایران‌پژوه بزرگ هاشم رضی، محقق کتاب اوستا نیز به همین مطلب اشاره کرده است.[2] [1]. لغت نامه دهخدا، ذیل واژه «جشن»، به نقل از کتاب یسنا، ابراهیم پورداود، ج1، ص25-24. [2]. اوستا، تحقیق و ترجمه: هاشم رضی، تهران، سازمان انتشارات فروهر، 1362ش، ص151، متن کتاب: https://books.google.com/books?id=ktpODgAAQBAJ&pg=PT146&lpg=PT146&dq=#v=onepage&q&f=false فرق، ادیان ومذاهب http://www.adyannet.com/fa/news/22711

دیدگاه‌ها

ارسال نظر