#قیام

http://www.media.welayatnet.com/19847

قیام حسینی و برداشتی نادرست
برخی می‌گویند: امام حسین برای آنکه حاکم مدینه می‌خواست از او بیعت بگیرد؛ از مدینه فرار کرد و هدفش قیام و انقلاب نبود! در پاسخ باید گفت که نیت هر فرد در سخنان و با رفتار وی معلوم می‌شود و امام حسین(علیه‌السلام) در سخنانشان فرمودند:«وَانَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ اْلا صْلاحِ فِى اُمَّةِ جَدِّى ارِيدُ اَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَاَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ وَاَسيرَ بِسِيرَةِ جَدِّى وَاَبى؛ و همانا هدف من از اين سفر امر به معروف و نهى از منكر، اصلاح مفاسد امت و زنده كردن سنت جدم رسول خدا و رسم پدرم است.»[مثیر الاحزان، ص۲۸] در رفتار حضرت نیز می‌بینیم که ایشان به دعوت کوفیان و با فرستادن نماینده به کوفه، قیام را آغاز کرده و پس از آنکه ۱۲هزار نفر با حضرت مسلم بیعت کرد؛ راه کوفه را درپیش گرفتند. چطور می‌توان نام این اقدام را چیزی جز قیام گذاشت؟[تاریخ طبری، ج۵، ص۳۴۸] و باز در رفتار حضرت دیده شد که پس از رسیدن خبر عهدشکنی کوفیان و شهادت حضرت مسلم، حرکت و قیام حسینی متوقف نشد؛ کاری که با فرار اصلا همخوانی ندارد. باتوجه به این موارد و ده‌ها مورد دیگر، تنها قصد امام، قیام و انقلاب بوده که بهانه جویان نمی‌توانند در آن شک و تردیدی کنند. پی‌نوشت: مثیر الاحزان، ابن نما، حلی، حاذق، قم، ۱۳۸۰ش، ص۲۸. تاریخ طبری، طبری، محمدبن جریر، اساطیر، تهران، ۱۳۶۲ش، ج۵، ص۳۴۸

قیام حسینی و برداشتی نادرست

10 0
ثبت نظر
1396/07/20-07:26
http://www.media.welayatnet.com/19845

فرهنگ عاشورا، قیام در مقابل ظلم
قیام و حرکت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) نه‌تنها در تاریخ تشیع ماندگار شده بلکه در تاریخ اسلام حرکتی تأثیرگذار و غیرقابل‌انکار است. ازاین‌رو قلم‌های زیادی برای تبیین و تشریح آن در جوهر فرورفته و حتی بر آن شدند تا آن را برای خود کند. این در حالی است که بسیاری هدف قیام را صرفاً مقابله با حاکمیت می‌دانند ومعتقدند که تبیین و ترویج قیام عاشورا و اهداف قیام امام حسین (علیه‌السلام) دیگر برای مردم و ایران مفید نیست و حتی می‌تواند برای انقلاب اسلامی مضر هم باشد، چرا که با تبیین اهداف عاشورا مردم برای مبارزه با حکومت تشویق و تهییج می‌شوند. البته این گفتار اشتباه نشان‌دهنده این اتهام به قیام حسینی است که قیام اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) صرفاً دارای بعد خشونت‌آمیز است که ملت‌ها فقط یک‌بار از آن می‌توانند استفاده کنند و استفاده از این عبرت تاریخی صرفاً برای مبارزه با حکومت‌ها است و بعد از رسیدن به مقاصد خویش، دیگر به آن نیازی نیست و به مسائل و اهداف آن نمی‌پردازند. هنگامی‌که اباعبدالله (علیه‌السلام) هدف از حرکت و قیام خود را بیان می‌کند، متصل کردن انگیزه‌ها و اهداف دروغین به قیام حسینی کاری گزافه و بیهوده است. امربه‌معروف و نهی از منکر به‌منظور اصلاح دین نبی مکرم اسلام، شاه‌بیت دیوان اباعبدالله است. امام حسین (علیه‌السلام) در نامه‌ای به برادر خود محمد حنفیه این‌چنین نگاشته است: «به‌درستی كه من بیهوده، گردنكش، ستمگر و ظالم حركت نكردم، بلكه برای اصلاح در امت جدم محمد (صلَّی‌الله‌علیه‌وآله) حركت كردم و می‌خواهم امربه‌معروف و نهی از منكر كنم و به روش جدم محمد (صلَّی‌الله‌علیه‌وآله) و پدرم علی بن ابی طالب (علیه‌السلام) رفتار كنم.» (1) این نامه مشهور به‌وضوح خبر از دلیل قیام اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) می‌دهد. اما قرار گرفتن در برابر حکومت‌ها بستگی به اقتضائات زمانی و مکانی خاص خود دارد. امام حسین (علیه‌السلام) چندین ماه پیاپی در زمان معاویه، امامت شیعه را عهده‌دار بود اما قیام نکرد زیرا شرایطش فراهم نبود. پس از روی کار آمدن یزید که علناً شرب خمر، سگ بازی و بوزینه بازی می‌کرد، وقتی والی کوفه برای بیعت گرفتن نزد اباعبدالله الحسین آمد، به والى مدینه نیز فرمودند: «ما از خاندان نبوّت و معدن رسالت و جایگاه رفیع رفت‌وآمد فرشتگانیم... درحالی‌که یزید مردى است، فاسق، می‌گسار، قاتل بی‌گناهان؛ او کسى است که آشکارا مرتکب فسق و فجور می‌شود؛ بنابراین، هرگز شخصى همانند من، با مردى همانند وى بیعت نخواهد کرد.» (2) با توجه به همه موارد مذکور با فرض بر اینکه قیام، با درنظر داشتن مقتضیات زمان و مکان واجب هم بشود، قیاس حکومت فاسقی مثل یزید‌ابن معاویه با همچون انقلاب اسلامی که نتیجه مجاهدت‌ها و رنج کشیدن مبارزان بزرگی بوده است کاملا اشتباه است، چراکه قیام امام حسین (علیه‌السلام) در مقابل فساد، نفاق و تزویر بود و انقلاب اسلامی با وجود همه مشکلات، جنگ تحمیلی و تحریم‌های ظالمانه و بین‌المللی، تبدیل به الگوئی برای ملت‌های آزاده شده است و ما شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در حوزه‌های علم و فناوری، صنایع دفاعی و موشکی، علوم پزشکی و... هستیم. پی‌نوشت: ۱. «و أَنِّی لَم أَخرُج أَشِراً و لَا بَطراً و لَا مُفسِداً و لَا ظَالِماً و إِنَّمَا خَرَجتُ لِطَلبِ الإِصلاَحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی صلَّی الله علیه و آله، أُرِیدُ أَن آمَرَ بالمَعرُوفِ و أَنهی عَنِ المُنكَر و أسِیرُ بِسِیرةِ جَدِّی و أبی علی بن أبی طالب علیه السلام»؛ بحارالانوار، ج ۴۴، چاپ2، موسسه الوفا لبنان، ص ۳۲۹. ۲. «اِنَّا اَهْلُ بَیْتِ النُّبُوَّهِ، وَ مَعْدِنُ الرِّسالَهِ، وَ مُخْتَلِفُ الْمَلایِکَهِ... وَ یَزیدُ رَجُلٌ فاسِقٌ شارِبُ الْخَمْرِ، قاتِلُ النَّفْسِ المُحَرَّمَهِ، مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ، وَ مِثْلِی لا یُبایِعُ لِمِثْلِهِ»؛ بحارالانوار، ج ۴۴، چاپ2، موسسه الوفا لبنان، ص ۳۲۵.

فرهنگ عاشورا، قیام در مقابل ظلم

13 0
ثبت نظر
1396/07/19-10:13
http://www.media.welayatnet.com/19844

فرهنگ عاشورا، قیام در مقابل ظلم
قیام و حرکت اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) نه‌تنها در تاریخ تشیع ماندگار شده بلکه در تاریخ اسلام حرکتی تأثیرگذار و غیرقابل‌انکار است. ازاین‌رو قلم‌های زیادی برای تبیین و تشریح آن در جوهر فرورفته و حتی بر آن شدند تا آن را برای خود کند. این در حالی است که بسیاری هدف قیام را صرفاً مقابله با حاکمیت می‌دانند ومعتقدند که تبیین و ترویج قیام عاشورا و اهداف قیام امام حسین (علیه‌السلام) دیگر برای مردم و ایران مفید نیست و حتی می‌تواند برای انقلاب اسلامی مضر هم باشد، چرا که با تبیین اهداف عاشورا مردم برای مبارزه با حکومت تشویق و تهییج می‌شوند. البته این گفتار اشتباه نشان‌دهنده این اتهام به قیام حسینی است که قیام اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) صرفاً دارای بعد خشونت‌آمیز است که ملت‌ها فقط یک‌بار از آن می‌توانند استفاده کنند و استفاده از این عبرت تاریخی صرفاً برای مبارزه با حکومت‌ها است و بعد از رسیدن به مقاصد خویش، دیگر به آن نیازی نیست و به مسائل و اهداف آن نمی‌پردازند. هنگامی‌که اباعبدالله (علیه‌السلام) هدف از حرکت و قیام خود را بیان می‌کند، متصل کردن انگیزه‌ها و اهداف دروغین به قیام حسینی کاری گزافه و بیهوده است. امربه‌معروف و نهی از منکر به‌منظور اصلاح دین نبی مکرم اسلام، شاه‌بیت دیوان اباعبدالله است. امام حسین (علیه‌السلام) در نامه‌ای به برادر خود محمد حنفیه این‌چنین نگاشته است: «به‌درستی كه من بیهوده، گردنكش، ستمگر و ظالم حركت نكردم، بلكه برای اصلاح در امت جدم محمد (صلَّی‌الله‌علیه‌وآله) حركت كردم و می‌خواهم امربه‌معروف و نهی از منكر كنم و به روش جدم محمد (صلَّی‌الله‌علیه‌وآله) و پدرم علی بن ابی طالب (علیه‌السلام) رفتار كنم.» (1) این نامه مشهور به‌وضوح خبر از دلیل قیام اباعبدالله الحسین (علیه‌السلام) می‌دهد. اما قرار گرفتن در برابر حکومت‌ها بستگی به اقتضائات زمانی و مکانی خاص خود دارد. امام حسین (علیه‌السلام) چندین ماه پیاپی در زمان معاویه، امامت شیعه را عهده‌دار بود اما قیام نکرد زیرا شرایطش فراهم نبود. پس از روی کار آمدن یزید که علناً شرب خمر، سگ بازی و بوزینه بازی می‌کرد، وقتی والی کوفه برای بیعت گرفتن نزد اباعبدالله الحسین آمد، به والى مدینه نیز فرمودند: «ما از خاندان نبوّت و معدن رسالت و جایگاه رفیع رفت‌وآمد فرشتگانیم... درحالی‌که یزید مردى است، فاسق، می‌گسار، قاتل بی‌گناهان؛ او کسى است که آشکارا مرتکب فسق و فجور می‌شود؛ بنابراین، هرگز شخصى همانند من، با مردى همانند وى بیعت نخواهد کرد.» (2) با توجه به همه موارد مذکور با فرض بر اینکه قیام، با درنظر داشتن مقتضیات زمان و مکان واجب هم بشود، قیاس حکومت فاسقی مثل یزید‌ابن معاویه با همچون انقلاب اسلامی که نتیجه مجاهدت‌ها و رنج کشیدن مبارزان بزرگی بوده است کاملا اشتباه است، چراکه قیام امام حسین (علیه‌السلام) در مقابل فساد، نفاق و تزویر بود و انقلاب اسلامی با وجود همه مشکلات، جنگ تحمیلی و تحریم‌های ظالمانه و بین‌المللی، تبدیل به الگوئی برای ملت‌های آزاده شده است و ما شاهد پیشرفت‌های چشمگیری در حوزه‌های علم و فناوری، صنایع دفاعی و موشکی، علوم پزشکی و... هستیم. پی‌نوشت: ۱. «و أَنِّی لَم أَخرُج أَشِراً و لَا بَطراً و لَا مُفسِداً و لَا ظَالِماً و إِنَّمَا خَرَجتُ لِطَلبِ الإِصلاَحِ فِی أُمَّةِ جَدِّی صلَّی الله علیه و آله، أُرِیدُ أَن آمَرَ بالمَعرُوفِ و أَنهی عَنِ المُنكَر و أسِیرُ بِسِیرةِ جَدِّی و أبی علی بن أبی طالب علیه السلام»؛ بحارالانوار، ج ۴۴، چاپ2، موسسه الوفا لبنان، ص ۳۲۹. ۲. «اِنَّا اَهْلُ بَیْتِ النُّبُوَّهِ، وَ مَعْدِنُ الرِّسالَهِ، وَ مُخْتَلِفُ الْمَلایِکَهِ... وَ یَزیدُ رَجُلٌ فاسِقٌ شارِبُ الْخَمْرِ، قاتِلُ النَّفْسِ المُحَرَّمَهِ، مُعْلِنٌ بِالْفِسْقِ، وَ مِثْلِی لا یُبایِعُ لِمِثْلِهِ»؛ بحارالانوار، ج ۴۴، چاپ2، موسسه الوفا لبنان، ص ۳۲۵.

فرهنگ عاشورا، قیام در مقابل ظلم

13 0
ثبت نظر
1396/07/19-05:45